แนะนำฝ่ายหญิง
ชื่อ นามสกุลจริง: กรรณิการ์ ตั้งเกียรติยศ อายุ 24 ปี
ชื่อเล่น: เจี๊ยบ
ชื่อสมาชิก Thaimate:  POKAHONTAS
อาชีพ: เจ้าพนักงานการเงินและบัญชี

แนะนำฝ่ายชาย
ชื่อ นามสกุลจริง: รัฐติกร ธรรมทักษิณ อายุ 26 ปี
ชื่อเล่น: ไก่
ขื่อสมาชิก Thaimate: SILVESTRE
อาชีพ:   วิศวกรอิเลคทรอนิกส์

ข้อมูลจากคู่แต่งงานไทยเมท คู่ที่ 22
วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2550

update ข้อมูลของคู่แต่งงานคู่ที่ 22 ค่ะ แนะนำตัวคนสำคัญ(ทายาทไทยเมทของคู่แต่งงานคู่ที่ 22) ชื่อ เด็กชายปภังกร ธรรมทักษิณ ชื่อเล่น น้องไก่อู วันเกิด 27 กันยายน 2549 ก่อนหน้านี้ เคยมีพี่คนหนึ่งเค้าบอกว่า " คู่ที่เจอกันในไทยเมทจะมีสักกี่คู่ที่ไปกันรอด คู่ที่ประกาศแต่งงานกันตอนนี้อาจจะเลิกกันไปแล้วก็ได้ ตอนที่แต่งก็ประกาศแต่ตอนเลิกไม่ได้ประกาศบอกใคร"

วันนี้อยากบอกพี่คนนั้นว่า อย่างน้อยตอนนี้ก็มีอยู่หนึ่งคู่(ที่ตอนนี้กลายเป็นคี่)อยู่กันรอด(มาพักหนึ่ง)และมีทีท่าว่าจะไปกันรอดจนแก่จนเฒ่า และที่สำคัญ ตอนนี้ เรามีสมาชิกใหม่ที่เป็นสายใยผูกมัดคู่เราให้แยกจากกันยากขึ้น ต้องบอกว่าน้องไก่อูเป็นทายาทไทยเมทโดยแท้ เพราะพ่อกับแม่รู้จักกันผ่านไทยเมท ต้องขอบคุณไทยเมทมากๆ ที่ส่งคนดีดีอย่างพี่ไก่มาให้น้องเจี๊ยบและทำให้เราสองคนมีวันที่ดี มีครอบครัวที่ดีและมีลูกที่น่าเกลียดน่าชัง สำหรับครอบครัวเราแล้วไทยเมทก็เหมือนญาติผู้ใหญ่ที่แนะนำเราสองคนให้ได้มาเจอกัน ต้องเรียกว่าลุงไทยเมท เมื่อไหร่ที่น้องไก่อูโตพอรู้ความ เจี๊ยบกับพี่ไก่จะเล่าให้ลูกฟังว่าเรารู้จักกันได้อย่างไรค่ะ
....................................................................

ในวันหนึ่งของเดือนมกราคม 47 พี่ไก่ส่งเมล์มาคร้งแรก แต่ครั้งนั้นเจี๊ยบเพียงแค่เปิดดูแล้วก็ลบไป เพราะช่วงนั้นมีคนส่งเมล์มาทักทายค่อนข้างมากและคำทักทายของพี่ไก่ ยังไม่มีอะไรน่าสะดุดใจ จนเมื่อพี่ไก่ส่งเมล์มาอีกครั้ง พร้อมบอกในเมล์ว่าเคยเมล์มาครั้งหนึ่งแล้ว เจี๊ยบจึงเห็นว่า พี่ไก่มีความพยายามที่จะรู้จักเราจริง จึงตัดสินใจตอบไป วันแรกที่ตอบเมล์คือวันที่ 21 มกราคม 2547 และนี่คือจุดเริ่มต้นของเราสองคน หลังจากตอบเมล์กันไปมาอยู่อาทิตย์นึง พี่ไก่ก็ขอคุยกันทางโทรศัพท์

วันที่ 28 มกราคม 2547 คือวันแรกที่ได้ยินเสียงกัน จากตอนแรกที่เริ่มคุยกันวันละไม่กี่นาที จนกลายเป็นความสม่ำเสมอที่จะต้องคุยกันวันละไม่ต่ำกว่า 3 ชั่วโมง โดยที่ไม่เคยรู้สึกเบื่อที่จะคุยกัน และการที่คุยกันมากก็ทำให้เราทั้งสองคนรู้จักกันมากขึ้นด้วย

เวลาสายของวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2547 เราสองคนนัดพบกันหน้าอำเภอแม่สรวย ในจังหวัดเชียงราย ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเจี๊ยบ พี่ไก่อุตส่าห์ดั้นด้นมาจากสมุทรปราการได้โดยไม่หลงทาง และหลังจากนั้นเราก็เจอกันเรื่อยๆ เดือนละประมาณ 2 ครั้ง  

วันที่ 21 มิถุนายน 2547 เราทั้งสองจึงตัดสินใจแต่งงานกันตามพิธีผูกข้อมือของทางเหนือ และถึงแม้ว่าตอนนี้จะยังไม่ได้อยู่ด้วยกัน เพราะหน้าที่การงานของเจี๊ยบยังอยู่ระหว่างการขอโอน(ย้าย) แต่เราก็ยังคุยกันวันละ 3 ชั่วโมงเหมือนเดิม  

ความประทับใจในฝ่ายหญิง:
มีความเป็นตัวของตัวเอง คุยสนุก เป็นคนง่ายๆ ไม่มีมาด ไม่มีฟอร์ม คุยกันได้ทุกเรื่องโดยไม่ทำให้รู้สึกเกร็ง อยู่ด้วยแล้วมีความสุข

ความประทับใจในฝ่ายชาย
เริ่มจากความเห็นใจที่เค้าถูกคนรักทำร้ายจิตใจ ตอนนั้นคิดเพียงอยากทำให้เค้าดีขึ้น จนได้รู้จักกันมากขึ้นก็ทำให้รู้ว่า เค้ามีความเป็นผู้นำ เป็นสุภาพบุรุษ และเป็นเพื่อนเราได้ด้วย อยู่ด้วยแล้วอุ่นใจ คุยกันได้เหมือนเพื่อน ถูกก็ว่าไปตามถูก ผิดก็ว่าไปตามผิด มันมีอะไรหลายๆ อย่างรวมกัน จนทำให้เจี๊ยบไม่รู้สึกผิดหวังที่แต่งงานกับพี่ไก่

รู้ดีว่าการที่เรารู้จักกันทางอินเทอร์เน็ต และยังรู้จักกันไม่นานแบบนี้ ย่อมมีคนมองว่าจะไปกันรอดรึปล่าว จริงใจต่อกันแค่ไหน แต่ก่อนแต่งงานก็ได้ถามใจตัวเองและถามอีกฝ่าย
แล้วว่า ถ้าวันหนึ่งข้างหน้าอีกฝ่ายเกิดเจ็บป่วยถึงขั้นพิการทำอะไรด้วยตัวเองไม่ได้ เราจะยังรักเค้ามั้ย จะดูแลกันมั้ย และคำตอบที่ได้จากใจของทั้งคู่ก็คือ ไม่ว่าจะยังไงก็จะยังรักและดูแลกันตลอดไป

ขอบคุณไทยเมทที่ทำให้เรามีวันนี้ และอยากให้ทุกคนพยามยามกันต่อไป ไม่นานหรอกก็จะพบกับคนที่ดีที่สุดของคุณแบบที่เราทั้งสองได้เจอ